خدایا ممنونم از اینکه هنوز می تونم راه برم. می دونم با وجود این بیماری داری لطف بزرگی به من می کنی.

خدایا اگه سرگیجه دارم یا اگه یه وقتایی تعادلم رو از دست می دم مهم نیست. اگه یه وقتایی احساس می کنم مغزم داره توی کاسه سرم تاب بازی می کنه مهم نیست.

اگه پوست بدنم بی حس شده. اگه چشمانم به شدت درد می کنه. اگه درد پای راستم یه وقتایی امانم رو می بره اونم مهم نیست.

اگه بیش از حد خسته ام. اگه بی حوصلم مهم نیست.

خدایا شکرت. می دونم تو داری بهم لطف می کنی که با این وضعیت مزخرف پلاکهای مغز و نخاعم هنوز سرپا هستم. هنوز می تونم راه برم.

هنوز می تونم ببینم هرچند چشمام خیلی بازی درمیاره و یه وقتایی این پرده چارخونه ای که جلوش رو می گیره کلافه کننده است.

ولی خدایا بازم ممنونم. چون نمود بیماری لعنتی من فعلا فقط در حد معموله. مهم اینه که هنوز در شرایطی نیستم که دیگران با دیدن من حدس بزنن بیمارم. اینکه یه وقتایی مورد تمسخر دیگران قرار می گیرم به خاطر خواب آلودگی و خستی بی نهایتم و انگ تنبلی بهم می خوره راضیم.

خدایا دارم سعی می کنم بفهمم که تو من دوست داشتی که این درد رو به من دادی.

دارم سعی می کنم درک می کنم که حتما یه شخصیت ویژه بودم که درد ویژه ای به من دادی.

خدایا همیشه و در تمام مراحل زندگیم حتی وقتی کفر گفتم دستت رو روی شونه هام احساس کردم وقتی بهت نیاز داشتم.

تمام وجودم گرم شده وقتی حس کردم کنار من هستی.

خدایا بابت تمام نعمت هایی که به من دادی. اینکه سایه پدر و مادرم رو بالای سرم نگه داشتی. اینکه خونواده مهربونی به من دادی متشکرم.

خدایا ممنونم که همیشه از خطاهای من چه کوچک و چه بسیار بزرگ چشم پوشیدی و لطف تو به من به اندازه بزرگی خودت بود نه به سبکی کارهای خوبی که من نداشتم. خدایا ممنونم که همیشه به من لطف داشتی. خدایا ممنونم که منو در خانواده ای آفریدی که ایمان به تو در اون قوی هست و از برکت وجود خونوادم منم همیشه سعی کردم تو رو به یاد داشته باشم. حتی موقع گناه.

خدایا ممنونم که هنوز قدرت تایپ دارم و می تونم هر وقت دلم گنجایش احساسم رو نداشت با نوشتن خودم رو تخلیه کنم.

خدایا ممنونم که هنوز قدرت اندیشیدن دارم و می تونم به کارهایی که انجام دادم و به لطف تو بیندیشم.

خدایا هرچه به من دادی لطف تو بوده و هرچه ندادی حکمت تو.

خدایا من رو به حکمت خودت راضی کن و اونچه که خیر و صلاح من هست رو برای من پیش بیار.

خدایا کمکم کن اونقدر به معرفت برسم که حتی اگه روزی نعمت های بزرگت رو از من گرفتی بازم شکر گذار تو باشم.

اگه روزی نتونستم راه برم نتونستم ببینم نتونستم بنویسم

خدایا کمکم کن اون موقع بنده خوب تو باشم.

آمین

پیشاپیش تولد سالار مظلومان سرور شیعیان آقا علی علیه السلام رو خدمت همه دوستان تبریک می گم.

ولی امروز خبری رو خوندم که به شدت متاثر شدم

پدر گرامی دنیز عزیزم

نویسنده بلاگ همدم روح به خاطر اشتباه عوامل بیمارستانی که در اون پیوند رگ قلب انجام داده بود به رحمت خدا رفت.

دنیز جان فقط می خوام بدونی من هم در غم تو شریکم و این فقدان رو به تو و خانوادت تسلیت می گم

می دونم پدر تو روح بزرگی داشته که دختری مثل تو رو تربیت کرده و می دونم این مصیبت هم نمی تونه تو رو به زانو دربیاره چون همیشه تو از مشکلاتت قوی تر بودی عزیزم

امیدوارم خدا هم در تحمل این غم عظیم به شما کمک کنه

تسلیت من رو هم پذیرا باش عزیزم