مرحوم حاج شیخ عبدالكریم اعلی الله مقامه می فرمود اگر مقدّس ترین زمان ما، كه از آن مقدس تر دیگر نیست  بخواهد برای امیرالمؤمنین(علیه السلام ) مدح بگوید از این بهتر كه عمروعاص گفته نمی تواند بگوید بعد از آنكه معاویه روی كار آمد. كاغذ نوشت كه بیا با من همراهی كن. عمر و عاص می دانست كه اگر  آنجا برود  همه چیز به او می دهند خانه می دهند زن می دهند شام و نهار می دهند و....

جواب نامه ی معاویه را چنین نوشت  نوشت:  تو می دانی مرا به چه دعوت می كنی؟ مرا دعوت می كنی كه روگردان بشوم از كسی كه در  غدیر خم پیغمبر فرمود: من كنت مولا فهذا علیّ مولاه

تو می دانی به چه چیز مرا دعوت می كنی؟ دعوت می كنی روگردان بشوم از كسی كه پیغمبر خدا فرمود: علی منّی و انا من علی

می دانی تو مرا به چه چیز دعوت می كنی؟ دعوت می كنی به اینكه روگردان بشوم از كسی كه پیامبر در مورد او فرمود كه: علی منّی بمنزلة هارون من موسی

یك یك مناقب امیرالمؤمنین را می شمرد آخرش نوشت ، بالاخره تو مرا دعوت می كنی كه ریسمان ایمان را از گردن بیرون بیندازم و با تو جفت بشوم آیا همچین چیزی ممكن است؟

این جواب را برای معاویه نوشت اما بالاخره حیله گری  معاویه او را به سمت خود  كشاند و رفت دست راست و چپ معاویه شد. دنیا اینجور است. كسی كه مدح كننده  امیرالمؤمنین است. یك مرتبه می شود مخلص و خالص دشمن او ، دنیا این جوری است. پس باید خیلی به خود ترسید و لرزید كه مبادا  دنیا به جایی برسد كه راه انسان  مثل عمر و عاص كج شود

عید غدیر رو به همه شیعیان و سادات (علی الخصوص خودم) تبریک می گم.

هرچند دیر شد. ولی ماهی رو هروقت از آب بگیری تازه است