از ابتدای سال برای خودم برنامه هایی ریختم که عملی شون کنم و از این وضعیت بیام بیرون

یه خورده تغییر کنم و حس بهتری نسبت به خودم داشته باشم

اولیش یوگا بود که چندین سال بود بهش فکر می کردم و اصلا همت نمی کردم برم سراغش

امسال در یک اقدام انقلابی رفتم و ثبت نام کردم

حالا هم دومین جلسه رو طی کردم. نرمش هاش ظاهرا ملایمه ولی واسه تنبلی مثل من که مدتهاست نرمش کردن رو هم به زور انجام می ده خیلی سخته

هرچند واقعا لذت بخشه و واقعا حس می کنم عضلاتم داره جون می گیره

یه تجربه جدید و منحصر بفرد این یوگا برام به وجود آورده بعد از جلسه دوم که برام خیلی جالب شده

اونم اینکه بعد از انجام تمرینات وقتی ریلکسیشن رو انجام می دم و خودم رو رها می کنم

دست هام بدون توجه من از زمین بلند می شه (البته نسبت بهشون آگاهی دارم) و میاد بالا این تجربه انقدر برام جالب بود که سعی کردم روی پاهام هم تمرکز کنم و پاهام هم همین اتفاق براشون افتاد

هرچند به خاطر خشکی عضلات و سنگینی پاها فکر کنم خیلی سخت تره انجام این حرکت

ولی این حرکات خیلی برام جالب شده. باید از مربی بپرسم جریان چیه. حقیقتش به فکر رفتم که اگر یوگا می تونه انقدر مفید باشه و باعث سبکی و رها شدن بشه

خوب شاید یه شخص که پاهاش حرکتی ندارن هم بعد از چند بار تمرین و ریلکس کردن بتونه اونا رو حرکت بده

البته بیشتر به بچه های ام اسی فکر کردم که ضایعه نخاعی ندارن

بهرحال هرچی هست واقعا لذت بخشه و خیلی خوشحالم که دارم میرم کلاس یوگا

هرچند امیدوارم انقدر جنبه داشته باشم که به مشکل نخورم.